‘De kloof der kloven’

Bilthoven, 1 januari 2026

‘De kloof der kloven’

Op LinkedIn schrijft de voormalige rechter-commissaris Chris Beuker:

‘Alsof’
“Vandaag is mijn laatste dag als rechter-commissaris in strafzaken. Na exact tien jaar neem ik (voorlopig) afscheid van het strafrecht. Ik vrees dat het er in die periode niet beter op is geworden. We hebben van Nederland een land gemaakt waarin zestienjarigen voor een paar honderd euro door het land reizen om op woningen te schieten. Waar verslaving, psychische ontregeling en uitzichtloosheid uitmonden in geweld, brandstichting en plundering. En waar we iedere keer doen alsof dit ons overkomt.

Incidenten?
Eens in de zoveel tijd schreeuwt de politiek moord en brand als er weer iets verschrikkelijks is gebeurd. Om de volgende dag verder te bezuinigen op onderwijs, zorg, opvang en geestelijke gezondheidszorg. De sociale advocatuur wordt uitgekleed, het Openbaar Ministerie moet de gevolgen van de hack uit eigen zak betalen en de wachtlijsten bij de geestelijke gezondheidszorg en de jeugdbescherming worden langer en langer. Onderwijl blijft men spreken over incidenten. Maar zijn het wel incidenten? Of is het een even simpel als logisch gevolg van de bezuinigingen die in de afgelopen jaren de geestelijke gezondheidszorg, (jeugd)hulpverlening en verslavingszorg hebben uitgekleed? Het strafrecht moet oplossen wat jarenlang is verwaarloosd en wordt steeds vaker ingezet om maatschappelijke problemen op te vangen die elders zijn laten liggen. Maar zolang er niet structureel wordt geïnvesteerd aan de voorkant, blijft het dweilen met de kraan open.

Termijnen
Victor Hugo schreef het eeuwen geleden: ‘Wie een schooldeur opent, sluit een gevangenis’ of andersom: ‘Wie een school sluit, kan van de stenen een gevangenis bouwen.’ Onlangs zei mr. Stijn Franken: ‘De beste manier om criminaliteit te bestrijden, is investeren in de geestelijke gezondheidszorg.’ Dit lijkt bij de politiek niet bekend, of men kijkt er bewust van weg. Wellicht omdat het op korte termijn geen politieke (zetel)winst oplevert.

Schijnbeleid
Het gevolg? Een steeds grotere groep (jonge) mensen die geen aansluiting heeft bij de samenleving: geen opleiding, geen werk, geen inkomen, geen opvang, geen begeleiding, geen hulp, geen toekomst, geen leven. Wat je zaait, is wat je oogst. Na jaren van marktwerking, zelfredzaamheid en doorgeschoten individualisering is dit de realiteit. Wie veiligheid wil, moet investeren in mensen. Alles daarbuiten is schijnbeleid.
Dank aan de collega’s bij de rechtbank, het Openbaar Ministerie, de advocatuur, de politie en de (jeugd)hulpverlening. Jullie dragen de gevolgen van politieke keuzes. Kop d’r veur!”

Voorbeeld
RG: De boodschap van de heer Beuker kan gezien worden als maar één voorbeeld van de schijnbare onmacht waarmee we worden geconfronteerd. De reden voor het bestaansrecht van ‘MijnParlement.nl’. Als regelmatig bezoeker van ‘Tweede Kamer vergaderingen’ denk ik vaak: ‘Waar hebben ze het over? Schijnbeleid? Hoe liggen de echte belangen op de korte en lange termijn? Kennen die volksvertegenwoordigers de achtergronden wel? Doorgronden ze het dossier? Hebben ze alle Q&A doorlopen? Wat is waar en niet waar? Wat zijn de scenario’s? Waar is de verbinding?

Zelf nadenken en doen, zoveel voorbeelden …….
Daarom: www.mijnparlement.nl.

René Graafsma

M. 06-48462230